Na het zomerkamp staat scouting voor de meesten van jullie even uit. Met de Airborne in September gaat het nieuwe scoutingseizoen weer beginnen. Jullie leiding is toch nog druk bezig geweest in de vakantie met scouting. Jaap en Roeland hebben de Wereld Jamboree in Zweden bezocht en Gisela heeft geholpen bij scouting Duiven.

Voor of na de Wereld Jamboree is het de bedoeling dat alle buitenlandse gasten in het gastland (in dit geval Zweden) een aantal dagen verblijven bij een gezin om te kijken hoe het er in het land aan toe gaat. Je gaat dan met een maatje een paar dagen bij een Zweeds gezin logeren en ontdekken wat ze eten, doen etc. Dit noemen ze Home Hospitality (vrij vertaald gastvrijheid bij mensen thuis).

Vanuit scouting Duiven zijn er ook 4 scouts naar de WJ in Zweden gegaan. Omdat er in Zweden te weinig plekken waren om iedereen onder te brengen bij Zweedse gezinnen is de troop (36 jeugdleden en 4 leiding) waarin de Duivense scouts zaten een aantal dagen in Denemarken geweest. In Duiven zouden na de Jamboree ook een aantal schotse scouts komen, maar aangezien ze nog steeds veel te weinig plek hadden heeft scouting Duiven ze aangeboden om met een hele troop te komen verblijven in hun blokhut. Maar dan….

Dan moet je dus op zoek naar sponsoren om voor alle 40 schotse scouts en alle helpers eten en drinken en activiteiten voor elkaar te krijgen. Uiteindelijk is het gelukt om al het eten gesponsord en de activiteiten gesponsord of rond te krijgen. Omdat  Judy Gisela Glas (van scouting de markesteen) kent en weet dat zij dit soort dingen ook leuk vindt om te doen heeft zij gedurende hun verblijf ook meegeholpen.

Gisela: “Dit was echt super! Dank jullie wel scouting Duiven dat ik dit met jullie mee mocht maken. En daar is het bij scouting toch om te doen. Samen dingen ondernemen ongeacht waar je ook vandaan komt!”

De weken voordat de schotse scouts naar Duiven zouden komen zijn Marianne, John, Erwin, Judy, Gisela en ik druk bezig geweest met voorbereiden. Het eten moest geregeld worden, maar ook wil je dingen ondernemen en ze dingen laten zien. Op de zaterdag hebben we de blokhut schoongemaakt en alles klaargezet, eten en drinken opgehaald, de boel versierd en hopen we dat het een leuke week gaat worden.

Op zondag half vier zouden ze aankomen met een touringcar vanaf Schiphol. 40 scouts ophalen met auto’s was geen optie! Ongelukkigerwijs moeten ook de 4 scouts van scouting Duiven op dezelfde tijd in Ede opgehaald worden. Judy en Gisela zijn dus samen met een aantal andere scouts op de blokhut om ze te verwelkomen. We hebben koffie/thee en limonade klaargezet met stroopwafels. Om stipt half vier komen ze eraan. Wat een verschil met onze scouts zeg. Netjes alles in een grote tas en een kleine rugzak. Ze zien er heel moe uit. Na de sluiting op de WJ hebben ze een aantal uurtjes onder een zeil geslapen maar het begon te hozen en te onweren dus je snapt dat ze na zo’n nacht en een drukke reis (bus in om 3 uur ’s nachts, in en uit het vliegtuig, weer in een bus) erg moe waren. Iedereen ging lekker zitten en de thee/limonade met stroopwafels bevielen prima. Daarna lekker even bijkomen en even slapen/douchen/ niets doen. Ondertussen zijn wij druk bezig om de avondmaaltijd voor te bereiden. Soep met brood en een broodje kipburger maar erg lekker.

Na het eten hebben we Ren je Rot gedaan. We hadden een quiz gemaakt met allemaal vragen over Nederland. Wie is onze koningin, wat exporteren wij, wat eten we het liefst etc etc. Als ze een vraag goed hadden kregen ze een kraal voor aan hun touwtje zodat we aan het einde wisten wie de uiteindelijke winnaar was. Uiteindelijk wisten twee van de Schotten 19 van de 24 vragen juist te beantwoorden. Erg knap hoor, want zelfs een aantal Nederlanders wist niet alle antwoorden op de vragen.

Ondertussen waren de gastouders binnen gekomen. Zij hadden hun kinderen opgehaald uit Ede en eerst even alle verhalen gehoord voordat ze naar de blokhut kwamen. Een van de Schotse leiders was jarig en we hebben hem toegezongen in het Engels en in het Nederlands en taart gegeten. Ook kreeg hij nog een cadeau, een cartoon gemaakt door de vader van Carlijn (een van de WJ-gangers).

Nadat iedereen zich volgegeten had aan taart (er was namelijk heel veel taart) hebben we met de leiding nog even buiten gezeten om te vertellen wat we als programma voor hen in petto hadden voor de volgende dag. Uitslapen en een speurtocht door Duiven. Uitslapen, wat waren ze daar blij mee.

Maandagochtend hebben ze dus eerst uitgeslapen. Brunch om 10 uur is een mooie tijd. Het is even wennen dat Nederlandse beleg. Hagelslag (in diverse varianten) en kaas snijden, dat is toch iets waar ze geen kaas van gegeten hebben zeg maar. En ook je brood niet getoast hebben valt voor een aantal erg zwaar. De volgende ochtend hebben we dus twee broodroosters van thuis meegenomen. Na de brunch moesten we 20 fietsen ophalen bij de fietsenmaker die we mochten lenen. Het regende enorm maar dat vonden ze niet erg, want onze regen is warm : ). We hadden een puzzeltocht gemaakt door Duiven, maar we moesten pijlen en letters met krijt op de stoep zetten, dus een beetje mooi weer zou fijn zijn. Ik had al speciaal vetkrijt meegenomen en om een uur of elf/half twaalf toch maar de tocht uit gaan zetten. Het werd droog (en bleef droog). Dus om een uur of half een werden de Schotten in groepjes van vier gestart voor hun speurtocht. Ze kregen een plattegrond van Duiven en moesten bij het station beginnen. Vanaf daar hadden we pijlen op de grond gezet. Onderweg kwamen ze foto’s van kenmerkende punten tegen en daar moesten ze dan ergens in de buurt een letter zoeken. Ze liepen met behulp van 8 foto’s naar het centrum en daar moesten ze in/om het winkelcentrum weer 8 foto’s zien te vinden (en de letters). Deze waren door elkaar gehusseld, dus wat moeilijker. Uiteindelijk hadden ze als het goed was 16 letters bij elkaar en moesten ze de zin Duiven is gezellig! maken. Dat laatste woord viel niet mee. Ook niet om het uit te spreken. Uiteindelijk lukte het ze allemaal en als prijsje hadden we dasklompjes gemaakt ( Dank je wel Gisela!) met het logo zoals ook op de taart! Dit vonden ze erg leuk. ’s Avonds aten we stamppot. Andijviestamppot en hutspot (met Hemaworst). Na het eten konden ze buks schieten.

Ook hebben we nog een spel gedaan met een ton in het midden met daarop een emmer water. Je maakt met zijn allen een kring en de bedoeling is dat je de anderen de ton laat raken door heen en weer te rennen/slingeren. Raak je de ton ben je af. Laat je los, zijn jij en je buurman af.

Uiteindelijk was iedereen dus kleddernat van het water en gingen ze modder glijden  Iedereen was dus aardig vies geworden en buiten werd de modder er met emmers afgespoeld. ’s Avonds hebben we nog een avondsnack gemaakt wat zeer gewaardeerd werd en daarna was het tijd voor naar bed.

Vandaag werd het lentebad in Zevenaar onveilig gemaakt. De helft moest lopen naar Zevenaar (ongeveer 3 kwartier) en de andere helft fietsen. Aangezien Gisela en ik niet van zwemmen houden, zijn wij op de blokhut gebleven en alvast begonnen met het schoonmaken van de groente voor de avondmaaltijd. Dat is best veel voor 60 personen. Macaroni met yoghurt/vla toe. Later ging Gisela Amber (haar dochtertje van bijna 2 ) ophalen bij het KDV. Amber heeft het prima naar haar zin gehad met de Schotten. Een van de meiden wilde haar zelfs meenemen naar Schotland, maar dat vonden haar ouders niet zo’n goed plan.

Het zwemmen had iedereen goed gedaan en de macaroni ging er bij iedereen goed in. Gelukkig voor ons hadden de Schotse ploegen afwascorvee. Wat een afwas zeg, elke keer van 60 personen. Dinsdagavond lekker een kampvuurtje gemaakt en binnen kon je bordspellen doen of lekker op de bank hangen.

Op woensdagochtend ontbeten met onder andere beschuit met muisjes. Je wilt ze namelijk ook wat Nederlandse gebruiken meegeven. Om 10.00 uur kwam de fotograaf om een foto voor de Duiven Post te maken.  Ik was die ochtend al heel vroeg wakker, omdat ik om 6.40 uur gebeld werd door Radio Gelderland voor een live-interview over een speciale activiteit die dag in de regio. En ze hadden ons uitgekozen.

Dus de woensdag na de Home Hospitality stond er een mooi artikel in de krant (wat helaas niet op de site zal komen te staan ivb copyright ed.) Daarna zijn alle Schotten in een touringcar gestapt die ze naar het openluchtmuseum bracht. Daar hebben we de hele dag rondgekeken en vooral de bierbrouwerij, de stroopwafels, de poffertjes en de fietsen op het Zaanse plein waren favoriet. Weer terug op de blokhut een BBQ voorbereid en wat hadden we veel eten zeg.

Om 18.40 uur werd ik op de blokhut opnieuw gebeld door Radio Gelderland. En wederom was het live op de radio te horen hoe onze dag was verlopen. Op de achtergrond zorgden 2 Schotse scouts met hun doedelzak voor een Schots sfeertje.

Natuurlijk kon de interviewer het niet laten om te vragen of de Schotten iets onder hun kilt dragen. En voor wie het wil weten: vraag het maar aan Carlijn!

Nadat iedereen zijn buik vol had kwam La Calamita (De ijszaak van Duiven) om ons te trakteren op ijs. Dat was erg lekker. Een mooie afsluiting van een geslaagde week. ’s Avonds werden we op een gegeven moment naar binnen geroepen. Judy en Gisela moesten naar voren komen en kregen als dank voor alles een zak vol met cadeautjes. Echt super! Ook kregen we een Schotse vlag met daarop van alle Schotse scouts een berichtje als dankjewel voor de leuke tijd. En daarbij kregen we nog een doos overhandigd die we maar uit moesten pakken als ze weg waren met daarin allemaal Schotse dingen. Echt superleuk. Uiteraard komt de vlag  in de blokhut van scouting Duiven te hangen. Ook John en Marianne en Erwin en Myriam werden naar voren geroepen om een zak vol cadeautjes op te halen.

Vervolgens werd er nog allerlei snoepgoed op tafel gezet. Als je dacht dat schuimblokken zoet waren, vergeleken bij dit snoepgoed is dat niets.

Van de gemeente Duiven hadden we nog een rugzakje gehad voor de scouts en wij hadden daarin een pakje stroopwafels, hagelslag en nog wat lekkers gedaan. Een mooie afsluiting van een gezellige tijd. Er werd muziek opgezet en gedanst.

De volgende morgen zou de bus om 10.40 uur op de parkeerplaats staan. En wederom keken wij op van de discipline zoals die door de Schotse troop uitgevoerd werd. Na het ontbijt werden alle grote tassen buiten op een rechte rij gezet met bovenop de kleine rugzakjes. De lokalen werden geveegd en gedweild. Alle afwas werd gedaan. Alles werd weer achtergelaten zoals aangetroffen. Toen het moment daar was dat we afscheid van elkaar moesten nemen viel veel van ons dat zwaar. In de blokhut was het leeg. Na eerst even een kop koffie/thee gedronken te hebben, hebben we de doos die bij vlag werd uitgereikt uitgepakt. Hij zat helemaal vol met badges, pennen, kalenders, pollepels, theedoeken en nog veel meer. In de ruimte van explo’s, daar had de leiding van de Schotten geslapen, vonden we nog meer cadeautjes die ze daar verstopt hadden. Daarna de rest van de blokhut opgeruimd en het eten wat over was (dat was best veel) verdeeld onder eenieder die wat wilde hebben.

Elaine, Dougie, Stewart and Scott

Gedurende de dagen dat ze bij ons waren werd het ons duidelijk dat ze het in het begin niet echt zagen zitten om op een scoutingblokhut te verblijven. Maar na de eerste avond was het ze duidelijk dat het geen gewoon verblijf zou worden. Gedurende de WJ werden de scouts in kleine groepjes naar activiteiten gestuurd (net zoals bij onze JubJam) en hadden ze elkaar nauwelijks gezien. Nu waren ze met zijn allen terechtgekomen in een scoutingblokhut waar ze eigenlijk nog een soort kampje hadden. Want als ze daadwerkelijk deel hadden genomen aan het concept Home Hospitality, dan waren ze gescheiden geweest in 17 groepjes en de leiding zat dan ook overal en nergens. Aan het eind bleek dat het ze heel erg was meegevallen  en dat ze dit eigenlijk veel leuker hebben gevonden.

Ook wij kijken terug op een zeer geslaagde HOHO. Dank zij alle sponsoren en inzet van iedereen is het een superervaring geworden die we niet snel zullen vergeten.

En na gedane arbeid is het heerlijk uitrusten.

Door de leiding zijn we inmiddels uitgenodigd om aanstaande zomer deel te nemen aan de Schotse Nationale Jamboree. Dus wie weet zitten we volgend jaar wel in Schotland.

Now I can say I have simply discovered new Scottish friends!